افزایش روزافزون مصرف عوامل جونده‏کش ضدانعقادی نسل دوم‏ موسوم به عوامل سوپروارفارینی بعلت عدم بروز مقاومت نسبت به این عوامل‏ در جوندگان،قدرت بیشتر و طولانی اثر بودن،نسبت به عوامل ضدانعقادی‏ نسل اول بعنوان یک مساله تهدید کننده بهداشت عمومی جامعه،در جهان و از جمله کشور ما،می‏تواند حائز اهمیت باشد.این امر لزوم آشنایی با این عوامل‏ جهت شناسایی و درمان مسمومیتهای ناشی از آنها را اجتناب‏ناپذیر می‏نماید. عوامل ضدانعقادی طولانی اثر یا نسل دوم مانند عوامل وارفارینی با مهار سنتز فاکتورهای انعقادی وابسته به ویتامین K ،سبب بروز اختلالات انعقادی و خونریزی می‏شوند.اگرچه در بسیاری از موارد مصرف مقادیر کم با علایم و نشانه‏های خفیف مسمومیت همراه است ولی در مصرف مقادیر بیش از حد، خونریزی و تشدید اختلالات انعقادی ممکن است تهدید کننده حیات فرد محسوب می‏گردند.درمان در اینگونه موارد بصورت اقدامات کلاسیک در سایر مسمومیتها بوده،شامل تثبیت بیمار،آلودگی‏زدایی،افزایش دفع سم از بدن، تجویز پادزهر و سایر اقدامات حمایتی و علامتی می‏باشد.جهت شناسایی و تعیین مقدار اینگونه سموم بویژه در موارد بالینی یا قانوی می‏توان از نمونه‏های‏ بیولوژیک بدست آمده از بیمار مانند سرم،پلاسما و ادرار یا نمونه‏های بافتی‏ (کبد،ریه،طحال)استفاده کرد.مهمتری روشهای آنالیز این سموم در نمونه‏های‏ زیستی عبارتند از HPTLC , HPLC , GC/MS که با در نظر گرفتن مزایا و معایب هر روش می‏توان نسبت به استفاده از آنها جهت آنالیز سموم اقدام کرد.